Komora hiperbaryczna

Tlenoterapia hiperbaryczna w leczeniu boreliozy


Leczenie boreliozy

Hiperbaryczna terapia tlenowa tylko po uprzedniej konsultacji z lekarzem !

Borelioza jest powodowana przez krętki Borrelia burgdorferi, powszechnie przekazywane przez ukąszenia kleszczy. Bakterie te są względnie beztlenowe, nietolerancyjne na podwyższony poziom tlenu. Krętki po zakażeniu wnikają głęboko do mięśni i tkanek nerwowych i powodują u człowieka szereg objawów chorobowych.

Objawy zakażenia pierwotnie są zlokalizowane w miejscu ukąszenia, objawiając się jako rumień, stopniowo rozszerzający się i któremu mogą towarzyszyć objawy grypopodobne. Dodatkowo mogą pojawić się bóle stawów i mięśni, ból gardła, gorączka, dreszcze, bóle głowy, osłabienie, nietolerancja na światło, wysypki skórne, wtórne trudności w koncentracji, zmęczenie mięśni i tkanek nerwowych, kołatanie serca.

Objawy zaawansowane obejmują zapalenie stawów, nieregularne bicie serca, silne bóle głowy, utratę czucia, zapalenie opon mózgowych, osierdzia, zapalenie nerwu czaszkowego, bóle wędrujące stawów, ścięgien, torebek, mięśni i kości. W etapie 3, krętki mogą powodować zapalenie dużych stawów, zwłaszcza kolan, encefalopatię i zaawansowany zanik skóry górnych i dolnych kończyn, znanych jako zanikowe zapalenie skóry. W końcowym etapie ZZS, następuje zanikowe zapalenie żył powierzchownych, tkanki podskórne stają się widoczne. Objawy boreliozy nieleczonej, lub nie leczonej wystarczająco wcześnie mogą stać się przewlekłe a choroba może spowodować trwałe kalectwo i rzadko śmierć.

Tlenoterapia hiperbaryczna w przypadku boreliozy

Zastosowanie tlenoterapii hiperbarycznej w leczeniu przewlekłych i ciężkich, neurologicznych postaci boreliozy opiera sie na fakcie, iż pod wpływem ciśnienia tlen przedostaje się do obszarów pomiędzy komórkami i głęboko do tkanek, do obszarów, które są zazwyczaj o wiele słabiej dotlenione. To powoduje, że krętki Borrelia burgdorferi przerywają cykl reprodukcyjny i ulegają zniszczeniu lub są spychane do stadium nieaktywnych zarodników

Krętki narażone na przebywanie w środowisku o podwyższonym ciśnieniu nie są w stanie przetrwać. Bakterie Borrelia burgdorferi nie rozwijają się jeśli ciśnienie tlenu wzrasta powyżej 70-80 mm Hg. W hiperbarycznej terapii tlenowej nasycenie tlenem krwi tętniczej wzrasta do około 22 ml / dl. Płyn mózgowy-rdzeniowy jest również przesycony tlenem w podobny sposób.

Hiperbaryczna terapia tlenowa stymuluje również odpowiedź układu immunologicznego, który zwiększa produkcję fagocytów, które spożywają i niszczą obce ciała oraz produkcję leukocytów, które bronią organizm przed organizmami zakaźnymi. Terapia ta zakłóca również zdolność organizmów chorobotwórczych do reprodukcji i działa bakteriobójczo, uderzając bezpośrednio w ściany komórkowe bakterii, powodując ich pęknięcie i obumarcie.

Tlenoterapia hiperbaryczna powoduje produkcję wolnych rodników, które są uważane za mające właściwości naturalnego antybiotyku.

W leczeniu boreliozy za pomocą tlenoterapii hiperbarycznej może wystąpić Reakcja Jarischa-Herxheimera. Występuje, gdy objawy powracają, lub nasilają się. To oznacza śmierć krętków. Martwe i umierające krętki uwalniają endotoksyny. Cykl życia krętka trwa 28 do 32 dni. Pacjent może więc zaobserwować pogorszenie stanu w tym okresie czasu. Reakcja ta jest zazwyczaj potwierdzeniem skuteczności zabiegów.

Reakcja Herxheimera następuje zazwyczaj w ciągu kilku dni do kilku tygodni od rozpoczęcia terapii. Co za tym idzie, z uwagi na efekt endotoksyn uwięzionych w tkance tłuszczowej, może tak być, że żadna poprawa nie nastąpi aż do 3 tygodni do 3 miesięcy po rozpoczęciu leczenia.

Hiperbaryczna terapia tlenowa może być uzupełnieniem tradycyjnej terapii antybiotykowej. Zapewnia również pozytywne skutki tym pacjentom, którzy nie tolerują antybiotyków lub które źle lub wcale nie reagują na kurację antybiotykową.

Protokół tlenoterapii hiperbarycznej w leczeniu boreliozy przewiduje serie co najmniej 40 codziennych, godzinnych zabiegów ponawianych w razie potrzeby.

http://hboxygen.freeyellow.com/id36.html